Γενικά

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κεφαλονιά μου!

Εικόνα
  Λατρεμένη μου Κεφαλονιά . ... Πατρίδα μου αγαπημένη... Αρχόντισσα του Ιονίου, που χιλιάδες φορές έχεις τραγουδηθεί... σου έγραψα κι εγώ ένα τραγούδι μου... όχι καντάδα όπως όλοι σου γράφουν αλλά μια μελωδία.... Ένα ποίημα μου γραμμένο από παλιά σκέφτηκα να το ντύσω με μια μελωδική μουσική που  να με κάνει να κλείνω τα μάτια μου και να ονειρεύομαι τα κρυστάλλινα σμαραγδένια νερά σου....τα καταπράσινα δάση σου....τις μαγευτικές παραλίες σου... Το μεγαλείο της φύσης.. εκεί που το απέραντο γαλάζιο συναντά το πράσινο της φύσης σε τοπία απίστευτης ομορφιάς που κόβουν την ανάσα...!!❤️❤️                      Κεφαλονιά μου !! Στίχοι - Σύνθεση μουσικής παραγωγής - Βίντεο  Στίχοι - σύνθεση μουσικής παραγωγής - Βίντεο : ΑΝΝΑ ΠΕΦΑΝΗ Ερμηνεία SUNO AI Επίσημη προσωπική δημιουργία (official) Κεφαλονιά μου ΚΟΥΠΛΕ 1 Στα βράχια σου ξυπνά η αυγή Κεφαλονιά μου Γη μαγική Απ' τις κορφές σου βλέπω παντού Όνειρα πλέκονται με τ' ουρα...
Διαβάστε περισσότερα

Τα μονοπάτια του έρωτα (Κριτική του βιβλίου)

Εικόνα
  Μarita Ritzi  Έχω την χαρά να κρατάω στα χέρια μου το βιβλίο,της αγαπημένης φίλης μου Μαριτας Marita Ritzi , ταλαντούχο ηθοποιό, συγγραφέα και σκηνοθέτη που δεν είναι απλώς μια συλλογή ποιημάτων, αλλά ένα ταξίδι ψυχής.. Σε έναν κόσμο όπου η καθημερινότητα συχνά πνίγει το συναίσθημα, " Τα μονοπάτια του έρωτα", έρχεται σαν ένα απαλό αεράκι που φέρνει μαζί του εικόνες, αναμνήσεις και συναισθήματα ξεχασμένα. Η συλλογή αυτή δεν είναι απλώς ποιητική, είναι ψυχική... Μας καλούν να βαδίσουμε ήσυχα, ευλαβικά, μέσα σε κόσμους γεμάτους συναίσθημα, νοσταλγία και βαθιά ευαισθησία. Η συγγραφέας, με μια πένα λιτή αλλά αφοπλιστικα αληθινή, καταφέρνει να μετατρέπει τις στιγμές σε αιωνιότητα. Δεν φλυαρεί, μιλά μέσα από την καρδιά. Είναι εμφανές πως η ποίηση για εκείνη δεν είναι απλώς λέξεις... είναι βίωμα, μνήμη και καρδιοχτύπι. Και γι αυτό, κάθε ποίημα αυτής της συλλογής, μας αγγίζει σαν να γράφτηκε για εμάς. Σε ένα από τα ποιήματα του βιβλίου: " Η συνάντηση των βλεμμάτων" γράφει:...
Διαβάστε περισσότερα
 Ιούνιος.... Ο ήλιος ξυπνά νωρίς, σαν παιδί που ανυπομονεί να παίξει... Το φως του γλυστραει στα παντζούρια, σε καλεί να βγεις έξω, να νιώσεις, να ζήσεις. Ο αέρας έχει γεύση ελευθερίας. Μυρίζει χώμα ζεσταμενο, καρπούζι φρεσκοκομμένο, σώματα που γελούν. Η θάλασσα είναι εκεί, πάντα εκεί... σταθερή, ατελείωτη, μαγική. Σε περιμένει να της πεις τα μυστικά σου, να αφήσεις στην αγκαλιά της ό,τι βαραίνει.. Εκεί,  μέσα στα κύματα, ο χρόνος λιώνει. Ξεχνάς ρολόγια, υποχρεώσεις, φωνές. Μόνο το νερό, η καρδιά σου, και ο ήλιος που παίζει με τη σιωπή. Τα απογεύματα... Οι ώρες πριν το ηλιοβασίλεμα είναι ιερές. Οι σκιές απλώνονται, οι άνθρωποι σιωπούν για λίγο, σαν να καταλαβαίνουν οτι ζουν κάτι αληθινό.... κάτι που δεν φωτογραφίζεται...δεν περιγράφεται... μόνο νιωθεται. Στον ορίζοντα, ο ήλιος βυθίζεται αργά... Δεν βιάζεται. Θέλει να τον κοιτάξεις. Να σταθείς απέναντι του και να τον αφήσεις να σου θυμίσει.... Ποιος είσαι....τι αγαπάς...τι φοβάσαι.. Και τότε.... Μπορεί να κρατήσεις ένα χέρι, μπ...
Διαβάστε περισσότερα